حتی بلند‌ترین درختان هم از عقده خودبزرگ بینی رنج نمی‌برند، زیرا مقایسه وجود ندارد

نقدی بر طرح "تنفس جنگل"

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:یکشنبه 10 دی 1396-08:06 ق.ظ

نقدی بر طرح "تنفس جنگل" 
با نگاه به منشور حقوق شهروندی ما شاهد تصویب طرح‌هایی درسرزمین خود هستیم که دست بسیاری را برای قطع درختان جنگل‌ها بازمی‌گذارد 
بند الف ماده ۴۸ مکرر اگرچه به ظاهر بر توقف بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال تأکید دارد، اما دارای تبصره‌هایی است که نشانی از تلاش برای توقف بهره‌برداری از جنگل‌های شمال در آن به چشم نمی‌خورد. متأسفانه دو تبصره گنجانده شده در ماده ۴۸ رسماً تیر خلاصی به طرح تنفس است «منشور حقوق شهروندی» که مجموعه امتیازات مربوط به شهروندان و زمینه‌های ایجاد تساوی در حقوق و مدنی شدن افراد بوده، با دو مفهوم «حقوق بشر» و «حقوق اساسی» در ارتباط تنگاتنگ است وبه‌مثابه برنامه و خط‌ مشی دولت برای رعایت و پیشبرد حقوق اساسی ملت ایران محسوب می‌شود. در مواد 112 تا 115 آن، «حق محیط‌ زیست سالم و توسعه پایدار» ، «حفاظت، بهسازی و زیباسازی محیط‌ زیست و گسترش فرهنگ حمایت از محیط‌ زیست» و «برخورداری از محیط زیستی سالم و مطلوب برای ادامه زندگی»، حق شهروندان و «مقابله با آلودگی و تخریب محیط‌ زیست»، به عنوان وظیفه دولت تبیین شده است. اما درحالی که آخرین بازمانده از جنگل‌های عصر یخبندان و مادر جنگل‌های پهن برگ اروپا، واپسین روزهای عمر خود را سپری می‌کند و صدای تخریبش با اجرای طرح‌های موسوم به جنگلداری در سطح بیش از یک میلیون و ۱۵۰ هزار هکتار از جنگل‌های شمالی کشور به گوش می‌رسد، هنوز جدال بر سر تنها راه نجات آن یعنی طرح تنفس ۱۰ ساله با موافقت دوستداران محیط زیست و مخالفت سازمان‌ جنگل‌ها و مراتع در جریان است. واقعیت این است که درحال حاضر، ۱۰۳ حوزه آبخیز جنگل‌های هیرکانی- کاسپیانی شمال ایران از سوی ۵۰ مجری طرح‌های جنگلداری نه تنها مدیریت نمی‌شود، بلکه در زیر سایه سکوت سرد و خزان ­زده سازمان متولی جنگل‌های کشور مورد بی‌مهری قرارگرفته‌اند. متاسفانه ظرف ۴ دهه اخیر بیش از ۲میلیون هکتار از جنگل‌هایمان از بین رفته است! یعنی از وسعت ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار از جنگل‌های کشورمان در سال ۱۳۴۰، تنها یک میلیون و 150 هزار هکتار باقی مانده است! رشد چشمگیر صنعت چوب آن هم در داخل جنگل‌های طبیعی و روند صعودی مجوزهای ارائه شده به این صنعت، یکی از دلایل کاهش مساحت جنگل‌های هیرکانی است که نتیجه‌اش ازبین رفتن 920 هزار کیلومتر مربع در طول فقط 13 سال گذشته بوده که خوراکی برای چرخیدن چرخ‌های کارخانه‌های نئوپان بوده است، کارخانه‌هایی که در ابتدا و هنگام اخذ موافقت اصولی، استفاده از غوزه پنبه را یکی از اصلی‌ترین مواد اولیه خود برای ساخت نئوپان عنوان می‌کنند و موافقت اصولی می‌گیرند!! در برابر اقدامات دلسوزانه و سختگیرانه دولت‌ها و ملت‌ها در قاره اروپا که پایبند صیانت از منابع جنگلی خود هستند و مدام به آن می‌افزایند؛ ما شاهد تصویب طرح‌هایی در سرزمین خود هستیم که دست بسیاری را برای قطع درختان جنگل‌ها بازمی‌گذارد که در نتیجه آن، طبق آخرین برآورد بانک جهانی، آلودگی هوا در سال ۲۰۱۳ در ایران ۳۰ میلیارد و ۵۹۹ میلیون دلار خسارت اقتصادی به‌دنبال داشته است. «طرح تنفس جنگل»، یکی از الزامات قانونی و در راستای منشور حقوق شهروندی و با اعلام «ممنوعیت برداشت و بهره‌برداری از جنگل‌های شمالی کشور» از سوی وزیر کشاورزی ابلاغ شد که به‌موجب آن، بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال و هرگونه برداشت چوب توسط شرکت‌های چوب‌بری به مدت ۱۰ سال ممنوع اعلام شده، تا دراین بازه زمانی جنگل‌های بکر مناطق شمالی امکان خودپالایی پیدا کنند. برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز که به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده، در «بخش 9- محیط زیست و منابع طبیعی» به تبیین مواد 48 و 48 مکرر پرداخته که جنبه‌های مثبت و منفی آن حائز اهمیت و بررسی است. طبق این دو ماده، دولت موظف است: نخست، بر ارزیابی راهبردی محیط‌ زیست (SEA) در سیاست‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای، نظارت کند. (بند الف ماده 48) دوم، اثرات زیست‌محیطی (EIA) طرح‌ها و پروژه‌های بزرگ کلیه دستگاه‌های اجرایی و بخش‌های خصوصی، تعاونی و نهادهای عمومی غیردولتی در پهنه سرزمینی را براساس شاخص‌ها، ضوابط و معیارهای پایداری محیط‌ زیست، مورد ارزیابی قرار دهد. (بند الف ماده 48) سوم، بر اجرای طرح‌های جامع مدیریت پسماند بویژه در سواحل دریاها، رودخانه‌ها، جنگل‌ها و دشت‌های حاشیه تالاب‌ها و مدیریت سالانه حداقل 20‌ درصد از حجم پسماندهای موجود با روش‌های مناسب، نظارت کند. (بند ج ماده 48) که البته سازمان حفاظت محیط‌ زیست نیز باید در محدوده حریم شهرها و روستاها بر اقدامات شهرداری‌ها و دهیاری‌ها در این خصوص نظارت کند. (تبصره‌ بند ج ماده 48) چهارم، طرح‌های جامع پیشگیری و اطفای حریق در عرصه‌ تحت مدیریت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری و سازمان حفاظت محیط‌ زیست، تهیه و اجرا کند.(بند ح ماده 48) پنجم، اقدام به احیا، توسعه و غنی‌سازی جنگل‌ها در سطح هشتصد و پانزده هزارهکتار کند. (بند د ماده 48) ششم، ضریب حفاظت از جنگل‌ها و مراتع کشور را به‌منظور پایداری جنگل‌ها ارتقای بخشد. (بند ژ ماده 48) هفتم، هرگونه بهره‌برداری تجاری و صنعتی از چوب جنگل‌های کشور از ابتدای سال چهارم اجرای قانون برنامه ممنوع است. دولت مجاز به تمدید قراردادهای طرح‌های جنگلداری مذکور که مدت اجرای آن به اتمام می‌رسد، نیست. (بند 1 ماده 48 مکرر) هشتم، نسبت به اصلاح آن دسته از طرح‌های جنگلداری که مدت اجرای آن تا پایان سال سوم اجرای قانون برنامه به اتمام نمی‌رسد، طبق ضوابط قانونی اقدام کند. (بند 2 ماده 48 مکرر) نهم، با اختصاص ردیف اعتباری مستقل نسبت به پیش‌بینی اعتبارات و امکانات در بودجه‌های سنواتی جهت ارتقای پوشش کامل و مؤثر، حفاظت از جنگل‌های کشور، مهار عوامل ناپایداری، جلوگیری از تغییر کاربری، تجاوز و تصرف، مبارزه با قاچاق چوب، استقرار مدیریت پایدار جنگل و اجرای تعهدات اقدام کند. (بند 3 ماده 48 مکرر) اما در کنار نقاط مثبت برنامه ششم جنبه‌های منفی نیز وجود دارد. نخست، جمع‌آوری و بهره‌برداری با هدف بهداشت، حفاظت و پرورش جنگل مجاز است. (تبصره 1 بند 2 ماده 48 مکرر) پرسشی که در این بخش پیش می‌آید، این است که: مصادیق برش حفاظتی، بهداشتی و پرورشی را کدام نهاد با کارشناسانش تعیین می‌کنند؟ تاکنون نیز اجرای طرح‌های جنگلداری و کسب مجوز برای برداشت درختانی با همین مشخصات، فقط با مجوز کارشناسان و نشانه‌گذاران سازمان جنگل‌ها انجام می‌شد و متأسفانه رعایت نکردن نکات فنی، جنگل‌های شمال کشور را به مرز بحران رسانده است. دوم، جمع‌آوری و بهره‌برداری از درختان پیر، خشک سرپا، افتاده، لاپی (توخالی و حفره‌دار)، آفت‌زده غیرقابل احیا، مجاز است. (تبصره 1 بند 2 ماده 48 مکرر) در حالی‌که کارشناسان معتقدند قطع این نوع درختان هم توجیه علمی و فنی ندارد. سؤال اساسی این است: مسئولانی که قرار است این طرح را اجرا کنند، تا چه میزان، با مشکل جنگل‌های روبه اضمحلال، کارشناسانه و مسئولانه برخورد خواهند کرد؟ آیا از کارشناسان جنگلداری، از دانشگاهیان، از نهادهای حفاظت از محیط زیست، کمک خواهند گرفت. سوم، برداشت درختان جنگلی درجهت اجرای طرح‌های عمرانی مصوب، مجاز و بلامانع است. (تبصره 2 بند 2 ماده 48 مکرر) که البته مشخص نشده منظور از این طرح ­های عمرانی، چه نوع طرح­ هایی است که ارزش آن­ها بیش از حفظ جنگل است! و ظاهراً با بند الف ماده 48 این قانون در تناقض آشکار است. مجلس در حالی برداشت درخت برای طرح‌های عمرانی را مجاز اعلام کرده که ایده‌پردازان طرح تنفس معتقدند باید با توقف بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال، اجرای هرگونه طرح عمرانی در این اکوسیستم‌ها محدود شود، زیرا دیگر این جنگل‌ها تاب و تحمل تغییر کاربری بر اثر اجرای طرح‌های عمرانی ندارند. روا این بود که مصوب شود: وزارتخانه‌ها و دستگاه‌ها، طرح‌های خودشان را خارج از زون جنگل طراحی کنند و در صورتی که هیچ سناریو و راه دیگری متصور نباشد، باید از شیوه‌های خاص طراحی استفاده شود. چهارم، بهره‌برداری از درختکاری و جنگل‌کاری‌های دست‌کاشت به‌منظور زراعت چوب، مجاز و بلامانع است. (تبصره 2 بند 2 ماده 48 مکرر) این مورد، با تشخیص و مجوز سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور مجاز است. به ­این­ ترتیب، قانونگذاران به مجریان طرح‌هایی که به دلیل بهره‌برداری غلط از عرصه، طرح‌هایشان غیراقتصادی شده، مسیر کسب درآمد بیشتر را نشان می‌دهد زیرا براساس قوانین و آیین‌نامه‌های داخلی سازمان جنگل‎ها، در زمان اجرای طرح‌های جنگلداری اگر بخش‌هایی از جنگل توان تولید چوب نداشته باشد، متولیان این سازمان مجازند زمینه برداشت چوب از سایر بخش‌های جنگل را برای مجریان طرح‌های زیان‌ده فراهم کنند. بنابراین اگر هر یک از مجریان به وظایف خود درست عمل نکرده و میزان تولید جنگل آنها به دلیل این ضعف عملکرد کاهش یابد و با مشکل مالی مواجه شود، براحتی می‌تواند به سازمان جنگل‌ها فشار وارد کنند که مجوز برداشت درخت از جنگل‌های دست کاشت را برای وی صادر کند. از سوی دیگر صدور مجوز زراعت چوب در جنگل‌های دست کاشت، امکان تغییر کاربری این جنگل‌ها را تشدید می‌کند. پنجم، جمع‌آوری و بهره‌برداری با مجوز سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور مجاز است. (تبصره 1 و 2 بند 2 ماده 48 مکرر) قانونگذار، صدور مجوز بهره‌برداری مطابق مفاد این تبصره را به اراده مدیران سازمان جنگل‌ها محول کرده است! آیا این پیش‌بینی محتمل نیست که لابی قدرتمند بهره‌برداران جنگل که با برگرداندن این تصمیم در توقف بهره‌برداری چوبی از جنگل‌های هیرکانی، قدرت خود را به رخ دوستداران محیط زیست کشانده‌اند، به محض ابلاغ این قانون به سراغ تسخیر کامل ارکان مدیریتی سازمان متولی منابع طبیعی کشور خواهند رفت تا بدون هیچ‌گونه مزاحمت و با خیالی آسوده، به قطع و بهره‌برداری درختان، همت گمارند! به نظر می‌رسد که مجلس، ناخواسته در تبصره‌هایی از مصوبات خود، دست سودجویان را برای بهره‌برداری از جنگل‌ها بازگذاشته است. کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی در جریان اصلاح ماده ۴۸ قانون برنامه ششم، تغییرات وسیعی در مفاد بند یک آن ایجاد کرد. این تغییرات رسماً طرح توقف بهره‌برداری از جنگل‌های شمال موسوم به طرح تنفس را به بایگانی منتقل کرده است.در نخستین دور بررسی قانون برنامه ششم در صحن علنی مجلس، بند الف ماده 48 با رأی مثبت نمایندگان مواجه شد، اما از آنجا که کلیات ماده ۴۸ در صحن علنی مجلس رأی نیاورد، تمام بندهای این ماده به کمیسیون تلفیق بازگردانده شد تا اصلاحاتی در آن اعمال شود. درنهایت شگفتی، بند الف ماده ۴۸ مکرر اگرچه به ظاهر بر توقف بهره‌برداری تجاری از جنگل‌های شمال تأکید دارد، اما دارای تبصره‌هایی است که نشانی از تلاش برای توقف بهره‌برداری از جنگل‌های شمال در آن به چشم نمی‌خورد. متأسفانه دو تبصره گنجانده شده در ماده ۴۸ رسماً تیر خلاصی به طرح تنفس است. با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از روزنامه ایران، تاریخ انتشار: 11 بهمن 1395، صفحه 11، شماره: 6421.





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

درخت سفید پلت

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:یکشنبه 10 دی 1396-08:03 ق.ظ

درخت سفید پلت، با نام علمی Populus caspica درختی است پهن برگ، از تیره بید Salicaseae  و بومی جنگل های شمال که در مناطق جلگه‌ای و مرطوب، به ویژه در حوزه شهرستان آستانه اشرفیه و حاشیه رودخانه سفیدرود می‌روید.

انتشار جغرافیایی این درخت در کشور ما به شرح زیر میباشد:

جنگل‌های شمال: گرگان، طوالش، گیلان: جنگل‌های آستانه اشرفیه، دره‌ی رودخانه‌ی سفیدرود، مازندران: دره‌ی رودخانه‌ی چالوس نزدیک مرزن آباد، نور، نوشهر، آذربایجان: خوی، تبریز، حسن بیگلو در جنگل‌های ارسباران، فشم و پس قلعه در تهران، غرب: کرمانشاه، جنوب: فارس

این درخت در کنار نهرها به وفور میروید و  جزء گونه های رطوبت پسند میباشد مانند توسکا و لرگ .زیستگاه درخت سفید پلت، جنگل های شمال كشور است. این درخت برگریز ارتفاعی بین 25 تا 30 متر دارد و تاجی گسترده دارد .شاخه های آن گسترده میباشند .شاخه های جوان کرکی و به رنگ قهوه ای نقره ای هستند .

تنه درخت پوستی صاف، به رنگ سبز متمایل به خاكستری و ضخیم، ناهموار و تیره دارد.برگ ها تخم مرغی مثلثی،گوشه دار، نوك تیز، با حاشیه ی سینوسی دندانه دار و قاعده ی گوه ای پهن، با دمبرگ های بلند به طول 10 تا 15 سانتی مترهستند.گل آذین دم گربه ای، میوه دار، به طول 20 سانتی متر، با محور و دمگل های كركی و بلند.میوه كپسول، دو كفه ای، صاف و تخم مرغیذ مخروطی.زمان گل و میوه دهی این درخت بهار و اوایل تابستان میباشد. این درخت، گونه‌ای دوپایه است و گاه به دلیل دوری پایه‌های نر و ماده، عمل لقاح و تکثیر صورت نمی‌گیرد. سفید پلت، ریشه‌ای نا مقاوم دارد و به باد حساس است و زیاد دچار باد افتادگی می‌شود، برگ هایش حتی بر اثر وزش باد های ضعیف، به لرزش در می آیند.

 

میانگین رویش قطری سالانه این درخت، بیش از یک سانتی متر و عمر مفید آن بین 70 تا 90 سال است. سفید پلت جزء درختان کوتاه عمر محسوب میشود. چوب سفیدپلت مانند صنوبر، سبک است، ولی الیافی کوتاه و فشرده‌تر دارد و به همین دلیل در صنایع چوب بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. برگ های این گیاه برای دام خوش خوراك بوده و به عنوان علوفه دام مورد استفاده قرار می گیرند.چوب این درخت برای فیبر سازی وکاغذسازی بسیار مناسب میباشد. درخت سفید پلت به جز جنبه زیبایی، برای جلوگیری از فرسایش خاک نیز کاشته میشود.

نگهداری از این گیاه به شرح زیر میباشد:  

نور: بهتر است در جای آفتابی قرار داشته باشد ( البته در نیم سایه نیز رشد میکند).

خاک: خاک سبک،شنی، خوب زهکشی شده و مرطوب، مناسب میباشد.

دما: آب هوای معتدل و مرطوب برای رشد این درخت ایده آل است .

این درخت نباید در معرض باد و سرما قرار داشته باشد زیرا دوام نمی آورد.

آبیاری: یه آبیاری متوسط نیاز دارد و بهتر است خاک همیشه مرطوب باشد.

تکثیر این درخت به 2 روش امکان پذیر است:

1 - کاشت بذر

2 - ریشه جوش                              

  بیماری خاصی این درخت راتهدید نمیکند.

 

 





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

سرخس

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:دوشنبه 10 خرداد 1395-08:15 ق.ظ

سرخس

اگر فکر می کنید به گیاهی با برگ های آویز و زیبا نیاز دارید یا میخواهید محیطی را با برگ های سبز بپوشانید می توان از سرخس استفاده کرددر میان گیاهان آپارتمانی گیاهانی وجود دارند که بیشتر در مواردی مورد استفاده می گیرند که نیاز به گیاهی است نقش پوششی یا برگ های آویز داشته باشد که گیاهان بسیاری وجود دارند که دارای این خواص باشند که یکی از آنها و اصلی ترین این گیاهان می توان از سرخس ها که خود دارای انواع مختلفی نیز می باشند ، نام برد
سرخس ها که بالغ بر 2000 گونه از این گیاه در نقاط مختلف دنیا توسط گیاه شناسان مورد شناسایی قرار گرفته است اما لازم به ذکر است که در ایران ما و در واحد های گلخانه ایی تولیدی 3 تا 4 گونه از سرخس ها بیشتر دیده نمی شود که در ادامه به معرفی و توضیح آنها می پردازیم
سرخس ها اغلب بومی مناطق امریکای شمالی ،آسیا و مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیر می باشند و در طبیعت به صورت درخت یا درختچه های بالا رونده دیده می شودسرخس ها دارای برگهای همیشه سبز، متناوب، چرمی یا علفی می باشند و روی برگها معمولا” رگه هایی کم و بیش مشخصی وجود دارد و در بعصی انواع سرخس، برگهای سرخس در پشت دارای دانه هایی به ریز قهوه ایی رنگ است که همان هاگ های سرخس می باشد که در طبیعت یکی از ابزار های تولید مثل سرخس می باشد.اغلب برگهای سرخس لبه دار و دندانه ایی شکل و از سبز روشن تا سبز تیره متغیر استاز بافت های سرخس اغلب شیره ایی شیری رنگ در هنگام شکستن خارج می شود که در اثر برخورد با پوست باعث خارش خفیفی می شود ولی در کل بی ضرر می باشد
نورسرخس در محیط های آپارتمانی به صورت نور کامل به دور از تابش اشعه مستقیم خورشید می باشد ،سرخس در معرض نور خورشید قادر به ادامه حیات می باشد ولی برگ های سرخس اولا” به رنگ سبز روشن تغییر می کند ثانیا” برگها شادابی و طراوت اولیه را ندارند
خاکخاک مناسب برای سرخس متشکل از یک قسمت خاک باغچه ، دو قسمت خاکبرگ و یک قسمت ماسه می باشد ولی در صورت استفاده از خاک کوکوپیت نتیجه بهتری را خواهیم دید
آبیاریسرخس ها بیشتر در محیط های آپارتمانی 2 تا 3 نوبت در هفته می باشد که در فصل های گرم این نوبت های آبیاری بیشتر می شود و بر خلاف باور عامه مردم نباید بر روی برگ های سرخس غبار پاشی بیش از اندازه انجام داد که این عمل باعث زرد شدن برگ ها و خشک شدن آنها می انجامد و بهترین عمل برای جلوگیری از این اتفاق می توان در هر نوبه آبیاری برگ ها به بالا جمع کرد و آب مورد نیاز را به گیاه داد
کودمناسب برای سرخس ها کریستالون 18 درصد می باشد که باید به صورت خیلی کم و با دقت مصرف کرد
سرخس ها دارای گونه های زیادی است ولی آنچه در ایران به صورت عمده می توان یافت عبارتند از
سرخس معمولی که دارای برگ های دندانه دار ساده ،سرخس فر که دارای برگ های دندانه دار پیچیده شده و در اصطلاح فر می باشد ، سرخس ایرانی که دارای برگ های ایستاده و دندانه دار ریز می باشد البته در جنگل های شمال ایران سرخسی دیده می شود دارای برگهای درشت است که بیشتر در تزیینات سبد گلها استفاده می شود و کاربرد آپارتمانی نمی باشد
تکثیرسرخس در طبیعت بیشتر از طریق هاگ های برگ های سرخس می باشد ولی در واحد های تولیدی بیشتر از طریق خوابانیدن و تقسیم ریشه، بیشتر در تیر ماه و مرداد ماه انجام می شود

 

Pteridium aquilinum

 

شاخه: Plantae

رده: Pteridopsida

راسته: Dennstaedtiales

خانواده: Dennstaedtiaceae

جنس: Pteridium

گونه: Pteridium aquilinum

یک گونه از سرخس در مناطق معتدل و نیمه گرمسیری در هر دو نیمکره می باشد. اسپور های سبک آنها منجر به گستردگی زیاد آنها شده است. سرخس ها برای اولین بار به عنوان Pteris aquiline توسط کارل لینه پرد علم تاکسونومی در جلد 2 کتاب گونه های Plantarum در سال 1753 منتشرشد. این گیاه علفی چند ساله و دو جنسی است.بزرگ، برگ ها تقریبا مثلثی ، دارای بیش از یک ریزوم زیر زمینی ، 1تا 3 متر طول دارد. یک گیاه سازگار و حتی میتواند به عنوان یک گونه مهاجم در برخی کشور ها تلقی شود.

 

 

 

 

Dicksonia Antarctica

شاخه: Plantae

رده: Pteridopsida

راسته: Cyatheales

خانواده: Dicksoniaceae

جنس: Dicksonia

گونه: Dicksonia antarctica

 

این سرخس می تواند تا 15 متر (49 فوت) در ارتفاع رشد کند، اما به طور معمول رشد به حدود 4.5-5 متر (15-16 فوت) میرسد. دارای ریزوم افراشته. آنها بسیار پرمو در پای تنه هستند، بزرگ، سبز تیره، تقریبا گسترش تاج پوشش 2-6 متر  می باشد. شکل ساقه متفاوت است. تنه معمولا انفرادی می باشد. سرخس 3.5 تا 5 سانتی متر در هر سال افزایش می یابد و تولید اسپور را در سن تقریبا 20 سالگی آغاز می کند.

زیستگاه:

این  سرخس درمکان های  مرطوب، دامنه پناهگاه جنگلی و در دره های مرطوب رشد می کند، و آنها گاهی در ارتفاعات بالای جنگل های بارانی  (cloud forests ) رشد میکنند. این سرخس فراوان ترین درخت سرخس در جنوب شرقی استرالیا می باشد.

این گیاه می تواند در خاک اسیدی، خنثی و قلیایی رشد می کنند. آن می توانید در نیمه سایه رشد کنند.

 


منبع:

http://www.iranpardis.com/showthread.php?t=258254

 

http://www.iran30t.com/f125/a-30743.html

 

http://www.anbg.gov.au/gnp/interns-2003/dicksonia-antarctica.html

 

و ویکی پدیا





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

کاهش جنگلها

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:جمعه 20 شهریور 1394-08:04 ق.ظ

هر کشوری دارای یک سرمایه طبیعی است که این سرمایه طبیعی خود منابع طبیعی و خدماتی که ازاین منابع بدست می آید را شامل می شود.همه ما در اینکه باید اصل منابع طبیعی حفظ گردد و فقط مجاز به استفاده از خدمات طبیعی این منابع هستیم بطوریکه اصل سرمایه طبیعی این کشور پایدار بماند هم نظر و هم رای هستیم و این راهم می دانیم که هر کشوری اصل منابع را مورد بهره برداری قرار دهد و یا آن را صرفا بعنوان ماده اولیه صادر نماید در مسیر یک مدیریت ناپایدار و یا عدم توسعه پایدار قرار گرفته است مدیریتی که از گذشته تا امروز دامنگیر جنگل های کشور بوده و به جای بهره برداری از خدمات طبیعی این اکوسیستم های بی نظیر به بهره کشی و تخریب اصل منابع طبیعی پرداخته است. بر اساس آمار از سال 1334 تا 1386 سالانه حدود 3 هزار هکتاراز سطح جنگل های شمال کشور کاهش یافته است و علاوه بر کاهش سطح، موجودی حجم در هکتار جنگل های شمال نیز کاهش شدیدی را نشان می دهد و در این راستا گونه های بی نظیری حتی در سطوح جهانی رو به انقراض قرار گرفتند و علیرغم وضع موجود همچنان بر بهره برداری های مضاعف و بیش از توان جنگل ها پا فشاری می شود که در این راستا بهره برداریهای علمی و غیر علمی صرفا با هدف تولید چوب نفس این طبیعت نیمه جان را به شمارش انداخته است. این درحالیست که اثرات سوء تغییر اقلیم، طغیان آفات و بیماریها، فقر و... شرایط را به گونه ای رقم زده است که کمترین تعلل در بازنگری رویکردها هزینه های سنگینی را بار خواهد آورد. در حال حاضر 55 درصد اجرای طرح های بهره برداری سهم شرکت های دولتی (شامل برخی دانشگاهها !!و شرکت های بزرگ دولتی) و 36 درصد سهم شرکت های خصوصی !! و 9 درصد نیز سهم تعاونی ها می باشد. با نگاهی به طیف بهره بردارها امکان استراحت دادن به این جنگل های بیمار با مقاومت جدی روبرو خواهد بود و امکان پذیری آن دشوار است و به نظر می رسد در حالیکه برای طبیعت این کشور راهی تا پایان نمانده است اما ما هنوز مسیر طولانی را باید طی نماییم . البته نقش مردم و دوستداران طبیعت و سازمان های غیر دولتی می تواند در جلوگیری از نابودی باقیمانده این جنگل ها تعیین کننده باشد و این مسیر را هموار تر و کوتاه تر نماید. به امید روزی که نگرش ها و رفتارها در خصوص این منابع با ارزش در یک مسیر قرار بگیرند.

دکتر هادی کیادلیری رییس انجمن علمی جنگلبانی ایران



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

آیا سد شفارود روی گسل زلزله ساخته می‌شود؟

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:جمعه 30 مرداد 1394-10:43 ق.ظ

ساخت سد "شفارود" در غرب گیلان، منطقه پونل رضوانشهر بر روی رودخانه شفارود، با‌ وجود مخالفت سازمان حفاظت محیط زیست کشور و وجود نداشتن ارزیابی زیست‌محیطی ادامه دارد. نبود ارزیابی زیست‌محیطی برخلاف تأکید رهبر معظم انقلاب بر وجود آن، به سئوالات بی‌شماری از سوی کارشناسان و فعالان حوزه منابع طبیعی و محیط زیست منجر شده است.
به گزارش "لاهیگ" به نقل از "ایران"، سد شفارود در جنگل‌های باستانی هیرکانی ساخته می‌شود و وسعت قابل توجهی از آن را نابود خواهد کرد. این در حالی است که کارشناسان اعتقاد دارند که طراحان و موافقان ساخت سد شفارود هرگز به اهداف خود که توسعه کشاورزی و تولید انرژی است، نخواهند رسید. «جواد کیادلیری» رئیس انجمن علمی جنگلبانی کشور در گفت‌و‌گو با روزنامه ایران در توضیح این پیش‌بینی می‌گوید: «در آینده نزدیک در شمال کشور کشاورزی نخواهیم داشت که امروز بخواهیم برای آن سدی بسازیم. چون زمین‌ها ارزش افزوده پیدا می‌کنند و کشاورزان در زمینی که قیمت میلیاردی پیدا کرده، کشت و زرع نمی‌کنند.» او این دلایل را سوای مسائل فنی می‌داند که یکبار دیگر ساخت چنین سدی را رد می‌کنند. مطالعات فنی خطر ریزش کوه را در سدی که روی یک گسل زلزله ساخته می‌شود، محتمل می‌داند.



بازنگری در سرزمین‌های شمالی
کیادلیری اعتقاد دارد که در برنامه‌ریزی‌ها برای استان‌های شمالی راه را اشتباه رفته‌ایم. به گفته او دولت باید در شمال یا روی کشاورزی سرمایه‌گذاری کند یا به صنعت و گردشگری فکر کند. چون صنعت و گردشگری باعث شده تا اراضی زمین‌های کشاورزی هر روز کوچک‌تر از قبل شود و هر لحظه بخشی از آن قربانی ساخت ویلا یا طرح جدیدی شود.
علاوه بر آن وقتی زمین از پدر به فرزندان می‌رسد خرد می‌شود و از حالت اقتصادی خارج می‌شود: «دیگر زمین‌های کلان در شمال نداریم.» به گفته او چرخ سدسازی در کشور همچنان پرسرعت در حال حرکت است در حالی که مطالعات نشان می‌دهد که تأثیر سدسازی‌ها روی کشاورزی در کشور 10 درصد بوده است. حساب و کتاب‌های کیادلیری می‌گوید که طول عمر یک سد 50 سال است در حالی که بررسی‌ها و شواهد نشان می‌دهد عمر کشاورزی در شمال بین 10 تا 20سال دیگر به پایان می‌رسد. او یک آمار قابل تأمل دیگر هم می‌دهد: «سدها علاوه بر توسعه کشاورزی یک هدف دیگر دارند، تولید برق آبی.
 اما آمارها نشان می‌دهد که تولید این انرژی از سد‌ها در سال‌های معمول و متعارف 9 درصد بیشتر نبوده است.» این آمار به سال‌هایی برمی گردد که ریزش باران طبیعی است و به اصطلاح کارشناسان ترسالی اتفاق افتاده است. اما به گفته او الان که کشور در شرایط خشکسالی قرار دارد تولید برق آبی به 2 تا 3 درصد می‌رسد که به اعتقاد کیادلیری پشتوانه قابل اطمینانی برای تولید انرژی نیست آن هم در زمانی که کشور گاز و نفت دارد.
 او آمار پر بحث دیگری هم دارد: «در سال 54 در کشور 14 سد وجود داشته که تعداد آن در سال 88 به 200 سد رسیده است اما میزان ذخیره آب فقط دو برابر شده و این مسأله نشان می‌دهد که سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌ها بی‌نتیجه بوده است.» او یک مسأله دیگر را هم که به صورت خزنده در حال خوردن جنگل‌های شمال است یادآوری می‌کند. تحقیقات نشان می‌دهد که در یک دوره هفت ساله کاربری 330 هکتار از عرصه‌های جنگلی ومنابع طبیعی منطقه شفارود به زمین کشاورزی تبدیل شده است. درهمان محدوده زمانی 331 هکتار از زمین‌های کشاورزی کاربری خود را به ویلا‌سازی داده‌اند. او هجوم ساکنان فلات مرکزی ایران که درگیری بیشتری با خشکسالی و بی‌آبی دارند را به سرزمین‌های شمالی از دیگر دلایل پایان دادن به روایت زراعت و کشاورزی در شمال می‌داند، فلات نشینانی که امروز هم بسیاری از آنها ویلا یا ساختمانی را برای فرار در شمال دارند.



شفارود چقدر از هیرکانی را می‌بلعد؟
عددها و رقم‌های اعلام شده از تخریب جنگل‌های باستانی هیرکانی بر اثر ساخت این سد بحث و واکنش‌های زیادی را به دنبال داشته است. کیادلیری هم می‌گوید: یک دستگاه می‌گوید 300 هکتار، نهاد دیگری از 500 هکتار سخن به میان می‌آورد. 500 هکتار عددی است که از بررسی محیط زیستی‌ها به دست آمده است. البته عدد رسمی اعلام شده از تخریب 175 هکتار سخن می‌گوید اما به گفته کیادلیری یک عدد نگران‌کننده دیگر هم از وسعت سه هزار هکتاری قلع و قمع‌ها سخن به میان می‌آورد.
 اما نکته مهم دیگری وجود دارد سد شفارود فقط به قلع و قمع درختان باستانی - هیرکانی محدود نمی‌شود بلکه زیستگاه‌ها را از بین خواهد برد که گونه‌های گیاهی و جانوری ارزشمندی در خود دارد. جنگل‌های هیرکانی از قدیمی‌ترین جنگل‌های جهان است که کشور «آذربایجان» سال‌هاست به دنبال ثبت جهانی آنها به عنوان میراث طبیعی بشری - جهانی در یونسکو است اما به دلیل وجود 90 درصد از وسعت این جنگل‌ها در ایران هنوز به نتیجه نرسیده است. جنگل‌هایی که به گفته کیادلیری میلیون‌ها سال‌ از عمر آنها می‌گذرد.
قطع درختان و مرگ گونه‌ها پایان پیامدهای زیست محیطی سدی که دو سازمان متولی یعنی سازمان حفاظت از محیط زیست وجنگل‌ها ساخت آن را تأیید نکرده‌اند، نیست. قطع درختان، سست شدن زمین را در پی دارد و سست شدن زمین هم سیلاب‌هایی که تاکنون هم مرگ‌های بسیاری در کشور را رقم زده است. تازه‌ترین آن هم بخش‌های مازندران و شمال را در نوردید و خسارات جانی و مالی بسیاری بر جای گذاشت.
سیلابی که خسارت آن فقط برای تهران 14 میلیارد و 600 میلیون تومان برآورد شد، خیابان «سی جی» آن را عزادار 4 جوانی کرد که یک روز تفریح را به کن رفته بودند بدون اینکه بدانند در بالادست چه خبر است! کیادلیری می‌گوید یک لکه ابری در شمال پیدا و باران شروع می‌شود. اما در «کن» و «سولقان» هیچ خبری نیست مردم با خیال راحت کنار رودخانه در حال استراحتند که به یکباره همه چیز در هم می‌پیچد و چنین خسارت عظیمی به دست می‌آید. او می‌گوید این فقط ریشه درختان نیستند که آب را در خاک نگه می‌دارند: «هر هکتار جنگل دو هزار متر مکعب آب را در خود نگه می‌دارد.» لاشه برگ‌های پای درختان هم مثل «اسفنج» عمل می‌کنند. او این پیامدها را سوای پیامدهای مثبت دیگری چون کاهش دمای هوا می‌داند. به گفته او هر هکتار درخت تا 4 درجه گرمای هوا را کم می‌کند: «وقتی درختان قطع می‌شوند، افزایش دما ایجاد می‌شود. افزایش دما خشکسالی را در پی خواهد داشت. خشکسالی خود آغاز بحرانی  است که محیط زیست کشور را به زانو در می‌آورد.» سیلاب‌ها یکی از نشانه‌های این خشکسالی هستند.



اما این مسائل هرگز باعث نشده تا متولیان طرح به هشدارها و ملاحظات زیست محیطی توجه کنند. البته پس از تلفات جانی و مالی سیل «کن» و «سولقان» حرف‌های تازه از مسئولان شنیده می‌شود که پیش از آن به گوش نمی‌رسید. رحمت‌الله حافظی عضو شورای شهر پایتخت خواستار عزل و عذرخواهی مسئولان مقصر در حادثه سیل از مردم می‌شود. عبدالرضا رحمانی‌فضلی وزیر کشور از معرفی خاطیان سیل اخیر به قوه قضائیه خبر می‌دهد. خبری که پیش از آن یک رؤیای دست نیافتنی بود و البته مطالبه فعالان و کارشناسان حوزه منابع طبیعی ومحیط زیست. هرچند افکارعمومی اعتقاد دارد تا اجرای آن فاصله زیاد است اما همین که وارد مطالبات مردمی و لحن رسانه‌ها شود آن گام دیرهنگام اما ضروری برداشته شده است هرچند تا رسیدن خیلی راه زیادی مانده!
فعالان حوزه محیط زیست و کارشناسان منابع طبیعی هم می‌پرسند با توجه به خسارت چرا همچنان سدسازی‌ها و طرح‌های ضد محیط زیستی ادامه دارد؟ چند خانواده باید داغدار شوند ودولت بابت زیرساخت‌هایی که سیلاب آنها را می‌برد باید خسارت پرداخت کند؟ یک سؤال دیگر هم پرسیده می‌شود؟ میزان تأثیر سدسازی‌ها، جاده‌سازی و طرح‌های عمرانی بدون ارزیابی زیست محیطی در سیل اخیر که تعداد زیادی از هموطنان را به کام مرگ فرستاد و خانواده بسیاری را هم چشم انتظار عزیزان مفقودش کرد، چقدر است؟ این سؤال بی‌پاسخ در حالی تکرار می‌شود که سد شفا رود روی گسل شالم ـ آستارا و شیب زیاد دامنه کوه قرار دارد.
حال این سؤال پیش می‌آید که وقوع زلزله با وجود یک سد پر آب چقدر قربانی بر جا خواهد گذاشت؟ هرچند اهالی سه روستایی که مجبور به مهاجرت هستند اعتقاد دارند که خسارت‌های انسانی این طرح هم اینک نیز شروع شده است. کسانی که جز کشاورزی هیچ شغلی ندارند و با این جا به جایی اجباری، از جامعه تولید‌کننده به مصرف‌کننده‌ای تبدیل می‌شوند که ممکن است هرگز شغلی در انتظار آنها نباشد!
کیادلیری اعتقاد دارد که سازمان حفاظت محیط زیست وسازمان جنگل‌ها به عنوان دو متولی اصلی حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست در بحث «شفارود» عملکرد قابل انتقاد دارند.
سعید متصدی می‌گوید که موضع سازمان حفاظت از محیط زیست کشور نسبت به سد «شفارود» روشن است و مخالفت خود را به طور صریح با این سد اعلام کرده است.
حمید جلالوندی مدیرکل دفتر ارزیابی زیست محیطی سازمان حفاظت محیط زیست هم از مخالفت سازمان محیط زیست و سازمان جنگل‌ها خبر داده است.
مهندس بهزاد انگورج، معاون سازمان جنگل‌ها و مراتع نیز گفته بود که سد شفارود طرح کلانی است که نیاز به ارزیابی زیست‌محیطی دارد و بدون آن امکان موافقت با ساخت سد وجود ندارد. با وجود این سد شفارود به گفته کیادلیری همچنان در حال پیشرفت است.
 او می‌گوید: «مگر سازمان محیط زیست، نهادی حکومتی نیست، چرا نباید بتواندجلوی یک طرح خسارت زا را بگیرد!» او می‌گوید چرا اقدام جدی برای جلوگیری از ساخت سد توسط سازمان‌های متولی صورت نمی‌گیرد؟








داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ادامه اجرای طرح جنگلداری - تأیید یا تردید

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:دوشنبه 25 خرداد 1394-11:52 ب.ظ

مدیریت جنگل فاقد مرز و دیوار بین بهره برداران مختلف است و این نکته بر کسی پوشیده نیست. بهره برداران مختلف اعم از کسانی که اسم خود را  اکوتوریست می گذارند و می خواهند در جنگل راحت باشند و خوش بگذرانند و چه آنهاییکه معیشت وابسته به جنگل دارند.

در هرحال از بریز و بپاش زباله و یادگاری نوشتن بر تنه بی دفاع درخت تا آتش افروزی به بهانه مختلف... و تا سایر بهره برداری ها از جمله تعلیف دام و تهیه سوخت هیزم و همچنین بهره برداری در قالب طرح !

همه فعالیت ها با تبعات تخریب تصور می شود ، لابد شنیدید فلانی در بد مخمصه ای افتاده ! این ضرب المثل مدیریت فعلی در جنگل است. مدیریتی چند گانه ! مداخله گر!

پرحاشیه در چگونگی ادامه اجرای قرارداد دهساله !    

وقتی صحبت از تنفس بهره برداری از جنگل در قالب طرح جنگلداری به میان می آید، حتی ایده پردازان هراس از رها شدن مدیریت جنگل دارند. و همه قایل به این هستند که البته کاچی بهتر از هیچی است. اما واقعاً جنگلداری مدیریت برتر در مقطع کنونی دارای تجربه پنجاه ساله، یک بنگاه اقتصادی است و رها کردن و گذاشتن و گذشتن از طرح جنگلداری کار سختی است.

مدیریت غیرحرفه ای حاشیه های زیادی دارد، اما حق جنگل این است که بر اساس قانون جنگل یعنی تنوع زیستی در جنگل مدیریت منسجم بی حاشیه داشت باشد. شایسته نیست نسبت به توسعه مدیریت و ایجاد ظرفیت های مختلف در مساحت 1028000 هکتار از جنگل دارای طرح جنگلداری، از جمله حدود 7000 کیلومتر جاده  و 2114 نفر نیروی حفاظتی و حمایتی و مراقبتی کم توجهی کنیم.

جاده سازی بلحاظ انجام عملیات مکانیکی سنگین ایراد دارد. اما این ایراد در کنار برشمردن وجه مثبت احداث جاده از آن تعبیر شریان حیاتی جنگل می شود. همه یا هیچ نکنیم . نمی توان با باورهای اثبات نشده حکم اجرایی داد . با باورهای اثبات نشده خود کنار بیائیم.

سهم سرمایه گذاری دولت در بخش جنگل ناچیز است. مدیریت حرفه ای درگیر مسائل فنی و اساسی جنگل است.گفتمان او مدیریت حرفه ای با گفتمان غیر تخصصی آحاد جامعه زاویه دارد، به عنوان مثال مدیریت حرفه ای با طرح جنگلداری تهیه شده در سال 84  که با قرارداد سال 92 تحت اجرا درآمده و تا سال 1402 ادامه خواهد داشت مواجه است. با این نوع طرح ها چه کنم ! چه کند با شیوه اجرایی طرح هاییکه  برش اجرایی آنها حتی توسط استاد مسلم جنگلشناسی نیز اعلام نشده است و می فرمایند علم  این کار هنوز متولد نشده است. بنابراین شیوه غیر کلاسیک با برش های کلاسیک اجرا می شود و هیچ هدفی را دنبال نمی کند.

آسیب دیدگی نمی تواند بهانه قطع کردن باشد . بسیار فاجعه بار است که در توده طبیعی به دنبال بهانه ای برای قطع کردن درخت باشیم . درختانی را قطع کنیم که شاید به نقش آن در ساختار توده توجه نکیم . در بازدیدها برخی کارشناسان استدلال کنند ببین مهندس این کنده تا 3 متر از تنه توخالی دارد !

نقش مدیریت غیر حرفه ای سبب شد که جنگلداری بی محتوا شود. برنامه زمانی مکانی تحت الشعاع امکان برداشت قرارگیرد. یکی از کارشناسان از من پرسید ؟  اگر ایرادی هست بفرمایید تا اصلاح کنیم ! گفتم ایراداتی  زیادی در کارتان هست !  گفت مهندس پس بهره برداری را تعطیل کنید !

متوجه شدم کسی که عهده دار امر جنگلداری است . جنگلشناسی را فراموش کرده است.

برنامه ملی شرح خدمات تهیه طرح متناسب با برنامه ملی دستورالعمل تهیه طرح و بازنگری حدود 500 طرح جنگلداری کار مستمر سال اجرایی 93-94 در بخش جنگلداری است. این پاراگراف چه آسان نوشته می شود و تحقق این مهم چه کار حجیمی را می طلبد.

این کار سنگین باید با کارشناسانی انجام شود که حقوق آنها کمتر از 2 میلیون تومان و کار سخت آنها نه در پشت میز، بلکه با پالا و پایین رفتن از کوه ها و دره ها و فعالیت در هوای گرم و هوای سرد جنگل و زیر باران و برف و باد سهمگین ! 

باید در جنگل یک باد شدید را تجربه کنی تا بدانی، کار در شرایط سخت یعنی چه !

اما کارشناسان جنگل حتی سختی شرایط کارشان هم عادلانه نیست !

انجام هر یک از انواع مأموریت انها بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری طبق تعریف کارمزدی است یعنی مسئولیتی شبانه روزی دارند و باید نظارتی شبانه روزی داشته باشند !  اما نوع استخدام انها وقت مزدی است !  چه انتظاری دارید که با اضافه کار ناچیز و جبران خدمت بسیار ناقص  امانتداری به احسن وجه انجام شده باشد .

در هر حال نباید تردید کنیم ! جنگلداران امانت الهی و حقوق متعلق به نسل های مختلف در منابع طبیعی را خوب حفاظت کردند و مردم هم خدا وکیلی محافظ منافع خود بودند و تخریب منتسب به انها  گاهی عادلانه نیست. میزان اتکا به عرصه و اعیان منابع طبیعی در تراکم و مدت در واحد سطح بالا است.  اما شک نکنید قطع نظر از تخریب سوداگران زمین، همه تخریب های گسترده و لجام گسیخته توسط عناصر دولتی انجام شده و می شود.

بهزادانگورج




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگل زدایی در جهان از چشمان گوگل ارث

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:چهارشنبه 20 خرداد 1394-09:22 ب.ظ


جنگل زدایی در جهان از چشمان گوگل ارث

نقشه جدید گوگل از وضعیت جنگلهای جهان تغییرات ایجاد شده در روند جنگل زدایی را از سال ۲۰۰۰ تا سال ۲۰۱۲ به نمایش گذاشته است.

براساس گزارش CNN، گوگل ارث به عنوان ابزاری تعاملی و آنلاین در دسترس تمامی کاربران اینترنتی جهان بوده و کاربران میتوانند جزئیات زیادی از مناطق مختلف را با وضوح تصویری ۳۰ متر مشاهده کنند. این نقشه جدید نیز براساس این برنامه ایجاد شده و داستان درختان جهان را از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ بر اساس ۶۵۰ هزار تصویر ماهواره ای که توسط ماهواره Landsat7 به ثبت رسیده بازگو می کند.

در آن زمان زمین پوشش درختی به بزرگی مغولستان را از دست داد، تعداد درختان در این منطقه به اندازه ای بود که می توان فضایی ۶ برابر بریتانیا را مملو از درخت کرد.

به گفته ماتیو هانسن محقق دانشگاه مریلند که با کمک گوگل ارث توانست این نقشه را گردآوری کند، این اولین نقشه از تغییرات در بافت جنگل های جهان است که به صورت همزمان وضعیت را در سطح جهان و در سطح محلی به نمایش می گذارد.آنچه تدوین آن توسط رایانه ها به بیش از ۱۵ سال زمان نیاز داشت در عرض چند روز توسط موتورهای گوگل ارث تکمیل شد.

مطالعات محققان دانشگاه مریلند برروی داده های ماهواره ای نشان از تغییرات کلیدی در بافت جنگل ها از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ دارند. برای مثال دانشمندان دریافتند که طی این دوره، زمین ۲٫۳ میلیون کیلومتر مربع از جنگل های خود را به واسطه توفان، بیماری و آتش سوزی از دست داده است.

اما از سویی دیگر طی همین دوران ۸۰۰ هزار کیلومتر مربع به جنگل های زمین افزوده شده و همین امر، میزان خالص جنگل زدایی در زمین را به ۱٫۵ میلیون کیلومتر مربع رسانده است. 

بیشترین میزان بهبود در مبارزه با جنگل زدایی در برزیل مشاهده می شود زیرا این کشور توانسته در سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ و ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ جنگل زدایی را متوقف کند.. بالاترین میزان نابودی جنگل ها به کشورهای پاراگوئه، مالزی و کامبوج اختصاص دارد. همچنین میزان کلی جنگل زدایی در مناطق استوایی سالانه دو هزار و ۱۰۰ متر مربع افزایش داشته است.

قرار است این نقشه به صورت سالانه به روزرسانی شود و از آن برای ارزیابی میزان موثربودن برنامه مدیریت جنگلها استفاده شود. این نقشه درعین حال می تواند به گروه های حامی محیط زیست به کنترل عوارض جنگل زدایی از قبیل خطر نابودی گونه های زیستی، تغییرات جوی و میزان تراکم کربنی کمک کند.

منبع: همشهری آنلاین





داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

غنا

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:جمعه 15 خرداد 1394-10:13 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/CUVTP]
غنا



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

دیدگاه بومی و سنتی در جنگل

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:یکشنبه 10 خرداد 1394-07:13 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/fjh35]
دیدگاه بومی و سنتی در جنگل



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگل زیبا

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:سه شنبه 5 خرداد 1394-10:05 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/MmGLU]
جنگل زیبا



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

حرکت PATROL TURBO در جنگل

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:چهارشنبه 30 اردیبهشت 1394-07:04 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/s5cEj]
حرکت PATROL TURBO در جنگل



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگل انبوه چیست؟

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:جمعه 25 اردیبهشت 1394-04:43 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/BocDM]
جنگل انبوه چیست؟



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

جنگل های استوایی

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:یکشنبه 20 اردیبهشت 1394-07:41 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/xnJja]
جنگل های استوایی



داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

سفر مجازی به جنگل های آمازون

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:سه شنبه 15 اردیبهشت 1394-06:39 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/yNQ4P]
سفر مجازی به جنگل های آمازون




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

درختان زبان گنجشک

نویسنده :حسین آبکار
تاریخ:پنجشنبه 10 اردیبهشت 1394-09:05 ب.ظ

[http://www.aparat.com/v/JEHf2]
درختان زبان گنجشک




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


  • تعداد صفحات :22
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  


Admin Logo
themebox Logo



ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو